vahim ve içler acısı bi durumdur . kendi hayatımdan örnek vermek gerekirse ; kız arkadasımdan ayrıldıktan sonra birıne icini dokmek istedim ve 5 ay boyunca kankamla bırırımize içimizi doktuk bi sure sonra baktım kı her turlu seyımiz ortak ve biribirimizi cok ıyı tanıyoruz . iste o an keske eskı kız arkadasımla cıkmasaydım da kankamla cıksaydım dedım bu içim de bir kor olurken kankamın hoslandıgı cocukları bana gostermesi kalbimi tamamen susuz bırakmısti. bı gun okulda yanına gıttım sessızsın hayırdır dedım olur oyle arada dedı aksam konsuruken bi cocuk gosterdi 1 aydır cıkıyoruz dedı o an durdum. usudum sasırdım kıskandım hatta sınırlendım . bide cocuk oldugumuz sehırde degıl. bunlar aynı uni ye gitme hayalleri yapıyodur sımdı bende aynı unıye gıtme hayalleri yapıyodum ama bak ben ona o baskasına . insan duruyo oyle kalıyo daha sonra alısıyo ciddi olmak ıstıyo ne yapacagını bılemıyo bende bılemedım. kımseye anlatabilecgım bısey olmadıgı ıcın buraya yazdım daha rahatlarım dıye ve daha ıyı geldı . ınsan hıc tanımadıgı bırıyle konsunca olaya farklı bakıyo sanırım

(bkz)
(kankaya aşık olmak)