köyümün helası tavuğun kafasına düşer insan kakası

eskiden köylerdeki evlerin tuvalet giderlerinin olmamasından kaynaklanan durumdur.
siz tuvaletinizi yaparsınız, alttaki tavuklarda rızıklarını paylaşır.

evet lan böyleydi rahmetli ninemin evi.
temeli yerden 1 metre yüksek, taşlar üzerine kurulu, tahtadan ve balçıkla samandan sıvalı ev.
tarihi ev literatörüne girecek olan bu evde, tuvalete giripte '' lap lap''
diye sıçmaya başladığınızda, yere düşen bu sese gelen tavukların çığlığını o delikten
duyardım. '' bug bug bug bug '' diye çılgınca koşup gelirlerdi. onlar yemlenirken
hala ıkınmakta olduğumdan arada bir kafalarına düşerdi. lan aşağıdan yukarıya bakıp
sabırsızlıkla bekleyen tavukları gördükçe, suratımı daha da bir morartır, daha da bir ıkınırdım.
bekletmeye kıyamazdım hayvancıkları. ama korkmuyorda değildim. ya atlarsalar,
ya çıkar çıkmaz almaya çalışırlarsa, götümü gagalarsalar, hem korku, hem eğlenceli bir şekilde

( lan fazla uzatmayım doktor sinan moduna geçiyoruz valla )

espiri editi = (bkz: kuklaaaaa oğlum tavuk pişti gel sofrayaa)' :('