haydar ergülen

sirlar gazeli

bir günlük ağacı gibi aşkın doğusundanım
çöl diye geçilen aşk doğudadır

geçseydim, geçilirdim, güler yanardım

dünya denen dükkâna neyim yoksa bıraktım
emaneti alan yok dil yarasıdır

sussaydım, sorulurdum, söyler yanardım

şarabın, esrârı hani, ben bir han kaldım
köpürmek nafile, âlem ruh viranıdır

açılsaydım, kapanırdım, kurur yanardım

dört kapıda bulut olup aynaya kandım
sır tutmayan ayna yüz karasıdır

baksaydım, kırılırdım, düşer yanardım

beni umurundan düşen seni dünyaya saldım
sohbetinden düşeli daldığım çok ummandır

iptida ağlardım gözden, şimdi içten yanarı