ali aslanbay

gidişiyle müziği susturan; sambaistanbul'u, bandista'yı, sevenlerini, yetim bırakan adam.
adam ama adam gibi adam. senin gibi adama nasıl elveda denir be alim? kulaklarımızda ritimlerin, elimizde fotograflar, boğazımızda bi yumruk, ağlamak anlamsız... çünkü bu gidiş hiç inandırıcı değil.
saarbrücken'e, evine, beni ziyarete böyle mi gelecektin alim?
bir daha o güzel yüzü, o harika muhabbeti, o deli dolu ama vakur ruhu göremeyecek olmak, nasıl feci bir gerçektir?
burda bitmedi, buluşcaz.