avatar

beynimizi yıllar yılı doldurduğumuz "dünyayı istila etmeye gelen uzaylılar ve dünyayı kurtaran amerikalılar" klişesinden bizi kurtarmış film. hem de ne kurtarmak.
öncelikle bunun için teşekkür ediyorum kendisine.

aslında öyle değilmiş; dünyayı istila etmek isteyen kötü niyetli pis uzaylılar bizzat kendimizmişiz meğer. kahraman amerikalılar diye de bir şey yokmuş; tam tersine, bok amerikalılar varmış.(aslında bunu bu filmden önce de biliyorduk ya neyse)
yok öcülerdi, alien'lardı, ufo'lardı, dünyayı kurtaran adamlardı, hepsini elinin tersiyle iten, "bak bu öyle değil, böyle" diyen bir film olmuş. bu filmden sonra daha da "uzaylılar öcü" temalı fimler izleyemeceğim herhalde. zira bizzat kendime "kötü niyetli uzaylı" gözüyle bakar oldum. çünkü şu an dünyada olup biten tam da bu aslında. bu film ne kadar hayal ürünüyse, aslında bir o kadar da gerçek.
dünyanın bir gün tamamen amına koymuş olduğumuzda tam da bu olacak büyük ihtimalle. öldürülüp, istila edilmeye, sömürülmeye müsait başka nereler var arayacağız. hadi hayırlısı.