şehirler arası aşk yaşamak

hem zordur hemde keyifli, çok özlenir sevgili böyle bir durumda, görüşememenin verdiği gerginlikle zaman zaman garip kıskançlık krizleri filizlenir bu tür ilişkilerde fakat sonunda tatlıya bağlanır herşey, karşılamaya gidilen şehrin otogarın da. sıkı bir kucaklaşma ve özlemin verdiği hasretle öpüşme. ziyaretin kısa sürmesi olasıdır ve bu dar zaman dilimine herşey sığdırılmaya çalışılır, gidilecek yerler gösterilecek mekanlar arşınlanır hemen elele, yürekler pır pır ederek. uyunmaz, uyumak vakit kaybı olarak görülür uzun sohbetler şen kahkahalar inletir bulunan mekanı. dudaklarda hep bir tebessüm asılıdır, uzun süren ayrılığın ardından sevgili gelmiştir, sevgiliye gidilmiştir. tabi dakikaların sayıldığı, saniyelerin durdurulmak istendiği bu sevgili ziyaretinin en acıklı vakti gelip çatar, sanki mecburmuş gibi, veda. elele otogar da beklenir gelmesi istenemeyen otobüs, mideye bir baskı yapıldığı hissedilir bu anlarda, sıkıntı hat safhadadır, sevgilinin elini tutma sıcaklığına az sonra gelecek otobüse el sallama soğukluğu sarar etrafı ve şimdiden gelecek sefer ki ziyaretin hasreti sarmaya başlar aşık bünyeleri. 4 numaralı koltuğa kadar eşlik edilir, son bakışmalar deler ikisinin de gözlerini biraz nemlenir gözler, leblerden sevgi sözcükleri fısıldanır ve artık hareket etmeye başlamış otobüste telaşla son bir öpücük kondurulur yare. muavinin, sırtında bir kambur olarak gördüğü sizi otobüsten indirme çabasına aldırmazsınız bile. otobüsten indiğinizde elinizde az önceki sıcaklık yokolmuştur ve siz o soğuk ellerinizle koca otobüste tek bir kişiye el sallarsınız, su gibi gidip su gibi hemen gelmesi dilekleriyle.