palermo shooting

wim wenders'in filmi. sene; geçen sene.

"Günlerden ne? Hiçbir fikrim yok. Zaman asla bu şekilde geçmemiştir."

Para, şöhret, seks deryasında yüzen bir adam. Sıkılmış. Kuşatılmış. Baymış. Tutsak. "Ne kaçıyor? Hayatımda ne kaçıyor?" 'Bir şeyler kaçırıyormuşum' hissiyatıyla dolu, sürekli, birçokları gibi. Haklı da. Haklı olması filmin konusunun sıradan olduğu gerçeğini örtbas edebilse keşke? "Zaman bizi önemsemez" dese de yine de zamanı durdurmak istiyor. Palermo..."büyük liman"a gidiyor. Ölüm peşinde. hayatının Anlamı arıyor. arıyor da arıyor. Buluyor. Bulduğunu zannediyor ya da. Ama güzel bir anlam o. Kızın gözlerinin yalancısıyım. Gerçek de. Artık orada olmaya değer. Şimdi ölmekten korkmaya gerçekten değer.

azrail: Hayatını onurlandıramadın fin?
fin:Ama değişmek üzereyim.
azrail:Herkes benimle tanıştığında ayını şeyi söylüyor. Hayatını berbat eden herkes boşa geçirdiği zamanlarını telafi etmek ister.

Sizler ben olmadan hayata değer biçemiyorsunuz. Ve yoruldum. imza mr. azrail.

bakmaktan çok görmeye yani Fotoğraf sanatına heves ettiğim şu günlerde, palermo shooting bana dedi ki: "iki dakika maymun iştahlılık yapma da asıl şu işe olm!" "Hayırlısı neyse o olsun buruder. kısmetten öte yol yok. Çüss" diye karşılık verdim ben de. ve Bitiştik. o yoluna. ben yoluma. "federtayşe, şokollade puding, fürüştük, undebaren, gegangen, çüss" diye bağırdım arkasından. nereden bilecek bunların en sevdiğim alamanca kelimeler olduğunu? deli demiştir heralde. desinler, değişemem.