nemecsek

Varlığını büyüttüğün,farkındalıklarını şekillendirdiğin yerden ayrılmak zorundasındır, yeni bir varlıklaşma ve farkındalıklar alanına geçersin, bu geçiş kimi zaman kişide bir hoşnutsuzluk yaratır, alışılmış çevre,iş,güç herşey bir zorunluluktan dolayı değişmek zorundadır ve istemsizce çeker gidersin yeni yerine. geldiğin yere, ardında bırakıp geldiğin yerden bir çok şey taşırsın beraberinde ve kafanda sorular. bakalım uyum sağlayabilecek miyim? der durursun, bir deneyeyim olmazsa giderim deme şansın yoktur, zira bir zorunluluğun yönlendirmesindesindir,orda olmak var,olmamak ya da olamamak yok. her türlü orada olma zorunluluğundasın, bir müddet bakarsın yeni çevrene, insanlara, mimariye, insanlar arası ilişkiye.... beğenmedin mi, gitmek mi istiyorsun, ama gidebilme şansın yok biliyorsun... sonra dersin kendi kendine; madem benim varlığımın burada bulunma zorunluluğu var, bir müddet daha buradayım, o zaman burayı kendi farkındalıklarımla biçimledireyim ve varlığımı buraya kanıksatayım... idealistçe bir tavır benimsersin, sonra zaman geçer dönüp bakarsın kendine ve görürsün ki; biçim vermeye yeltendiğin şeyin biçimini almışsın, darmadağın olursun ve sonra alışıp gidersin,iradesiz iradesiz yaşar gidersin...

bu yazarda varlığını bu sözlüğe attı, sözlük içindeki niteliğin düşüklüğünün farkında ve biçim vermeye çalışıyor,idealistçe... ve biliyorumki bu adam biçim vermeye çalıştığının biçimini almayacak...