terk eden sevgili

terk eden sevgili....

evet ... sevgili bazen yapar. gider bi gün. olur bu. gariptir ama yapar. hatta hepimiz yaparız
bunun kız olmakla yada erkek olmakla alakası yoktur.. belki adicedir.. belki başkası için ...belki bir tehdit bile olabilir eski bir türk filmiyse bu ... hatta filmse para bile teklif edilmiş olabilir...

ama zaten anlarsın gideceğini... kötüdür, durduramazsın.. istersin ama nafiledir. genelde son evre enteresandır. yıkıcı hatta acıdır. sevgili giderken hani kuyruğunu atan bir kertenkeleye benzer.
yo yooo !!
salakça gelmesin bu benzetme. öyledir..
adice biraz.. yalancadır... kötüdür belki .
kendinden bir parçayı bırakır sende ..'vah vah tüh tühh' dersin ... onun canı yanmaz ama ...
yani tamam çokda insafsız olmayayım belki biraz yanar .... ama kuyruk bu, iyileşir..
hani varya Barbaros Hayrettin Abimizin lafı....kesilen sakal uzar ama kesilen kol çıkmaz diye...
işte öyledir.. o kuyruk çıkar...
son anda olandır bu... acınası gözükür....

bir öncesinde ise ağlar sevgili, bu hapisteki birinin bırakılması için göz yaşı dökmesine benzer :(... bırakılsın ister .. soyunur ...
çırıl çıplak olur adeta.... sen vücundaki benleri ..doğum lekelerini görürsün mesela.. normalde yapılmaz pek ama işte gidiyordur ya... niye gittiğini anlatma telaşına düşer...
soyunur ... ruhende soyunur.... ağlar sızlar ... anlatır...
sende salak gibi bakarsın (lafım meclisten dışarı) sanırsın ki sen onu çok iyi anlıyorsudur ... o gitmelidirin gerekçelerini sana verdirir hatta...
''aaa seni anlıyorum sevgilim... madem olmuyor ...ağlama artık'' denecek kadar garip bir duruma bile düşülür... çünkü buna mecbur bırakılırsın... timsah göz yaşlarıdır bu... zaten bir kertenkeleninde timsahla olan akrabalığıda tartışılmamalıdır...

velhasıl çırıl çıplak olur o kişi artık gider ayak ... o kişinin çocukluğunda topunun tellere takılıp patladığındaki sızısını bile duyarsın benliğinde.. yada kafası kopan o oyuncak bebeği için niye ağladığını ... tüm bunlar ''sana nedir'' ama, duyarsın ... hatta önemsersin... aslen gereksiz sayılacak bu şey, olur... tüm çıplaklığınla görürsün sevgilini... ama an gelir..
bi anda...
gider...
onu aklama çaban olur... milyon tane gerekçe sunarsın neden terk edildiğine... artık bir kişilik değil.. sanki beş kişiye.. hatta on kişiye yetecek kadar gerekçen olur bi süre sonra...
işte o... gider...
kuyruğunu atar kendiliğinden ... haa atmasada olurdur ama acı çekiyormuş izlenimi için bu gerekir genelde... o kuyruk senin önünde cansızdır. ruhsuzdur. ama durmadan hareket eder ... bir sağ bir sola kıvrılır .. sanki o hala orda gibi... ''orda işte'' dersin hareket ediyor...
onunla oynarsın...o kuyrukla oynaşırsın.... ama sonra kuyruğunda bir süre sonra enerjisi biter.. artık kertenkele kim bilir ne kadar uzaktadır... fiziksel olarak değil haaa.....
ruhen ne kadar uzaktadır kim bilir...
sen ise kuyruğun başında her anı ile yas tutarsın ... onun gidişi bile yastır artık... son bakış bile dürülüp yastık altına konur....
kuyruk hareketini tamamen yitirir....ve durur...
sen hala beklersin bir umutla... :(....ama öyle olmaz ... nalet olsun ki olmaz....:/...
şimdi söyle bana
sen kaç kertenkele tanıyorsun ki kuyruğunu almaya gelmiş.... :(

nerden biliyorsun dersen... biliyorum işte......