aydınlanma

cem uzungüneş ' in bir şiiri...
evin ruhu evin ruhu
senin hayaletin Vicdan abla

yatalak bir anneye tutsak
senin kanatsız (bedensiz) melek kalbin,
tığ işliyorsun içimizde ihtirasla

bir geceye inanırız biz sarışınız
gece mucize istiyor senden
ihtirasının diri tuttuğu
adeta ilerleyen bir at istiyor


sarışınız; ne kadar da yakışsak
gecenin kakarşısındaki mahcubiyetimize
ihtiras, ak kirecin suda sönme sesidir nihayet.



gece mucize istiyor Vicdan abla
sessizlik kendi ablalığına, iyiliğine katlanamıyor
beyaz bir at eşkin gidiyor gecenin vicdanına


evin ruhu, evin ruhuna
şahlanıp yatışan bir deniz sesi dolduğunda
alaca bir anın resmini çekiyor bellek;

sarışın bir kadın rakı içiyor!
Yatalak bir geleneğe tutsak
Zarif bir cumhuriyet tebessümüyle



Yanan magnezyum kamaştırıyor
Karanlığa gömmek için yeniden
Soluk alıp veren şampanya rengi salonu



O kısa aydınlanma anında
Eşyanın yokluğundan yankılanan
Salonda bir at kişniyor! Salonda bir at kişniyor, beyaz
Keskin bir kireç kokusu bırakarak genzimizde...