pascal nouma

beşiktaş'a dönsün. ne misyonla olursa olsun, yeter ki beşiktaş'a dönsün. gelsin amigo olsun, gelsin taraftar olsun, gelsin klüpte çalışsın, bir şeylerden sorumlu olsun, yeter ki dönsün. kimseyi sevemedik onun kadar. sahada bir futbolcu değil, koyu bir taraftar vardı. sanki aramızdan biri çıkıyordu, her maç başka bir hırsla oynuyordu. kendi adı için değil beşiktaş için oynuyordu. zaten gittikten sonra hiçbir yerde oynayamadı. sürgüne giden bir şairin hayatı gibi sonlandırdı futbol hayatını. beşiktaş şarkıları söyledi hep. sürekli geldi buralara, kopamadı, filmlerde oynadı, reklamlarda oynadı.

gelsin, aramızda olsun hep.

onu sadece beşiktaşlılar değil, diğer taraftarlar da severdi. sevmeseler bile saygı duyarlardı. saygı duyulasıydı çünkü.