sevgiliyi göğsüne yatırıp saçlarını okşamak

dünyanın en huzurlu eylemidir herhalde.

dışarıda kıyamet kopsa, dolar 100 lira olsa, moralin bozuk olsa bile o an hepsine "siktir et" dedirtir adama.

o şampuan kokusu burnuna çalınırken elin gayri ihtiyari ipek gibi saçların arasında kayıp gider, zaman öylece durur ama her güzel şeyin bir kusuru olduğu gibi bunun da bir raconu vardır. o kol bir süre sonra uyuşur, karıncalanır, kangren olacak noktaya gelir ama "canım acıyor" deyip ortamın büyüsünü bozamazsın, öylece kütük gibi beklersin mecburen.