serdengeçti

Fantezi edebiyatı karakterleri gibi anlatıldığına bakmayın bu adamlar genelde ağır uzun zırhlar giyer topuz, tokmak gibi silahların yanında çelik kalkan ve atışa hazır birkaç küçük ateşli silah taşırlardı.

Genelde kuşatma savaşlarında sur ya da tahkimatlı bir duvar/mevzi aşılacaksa gönüllü birlik olarak görev alırlar ve adları üstünde (ser:baş) çoğu kelleyi kaybederdi.

Tarih hepimize fantezi edebiyatı gibi öğretildiği için gerçeklerden uzak bir algı oluşabiliyor ancak böyle birlikler genelde fazla maaş alır, yükselme şansı yüksektir vs vs.

Yani no pain, no gain ya da hızlı yaşa hızlı öl, ya da büyük oynayan büyük kazanır/kaybeder.

Alman ve fransızlarda forlorn hope vardır. Suçlular, mahkumlar, kaçaklar gibi adamlara zırh giydirip uzun kılıçlar vererek dönemin mızrak duvarı piyade taktiklerine karşı önden salınırlardı. Tabiki kayıp oranları yüksekti ama kalanlar hele ki o gün zafer kazanılmışsa özgürlüklerini kazanabiliyorlar ya da asker olarak orduya alınabiliyorlardı. Bu bir nevi onure edilmek diyebiliriz.

Yine alman paralı askerlerden doppelsoldner isminde küçük birlikler vardı. Bu adamların isimleri komik çünkü anlamı "çift mayış alanlar" * ama en azından aldıkları riski ne karşılığında aldıkları gayet açık.

O dönem ateşli silahlar yaygın kullanıldığı için yakın dövüşe giren piyade birlikleri tektipleşmiş ve hemen hemen hepsi uzun mızrak kullanan savunma tipi askere evrilmişti. Bu çift mayış alan arkadaşlar ise uzun kılıç kullanan, gerekirse taarruza kalkan adamlardı.

Pek çok örneği verilebilir, tarihin pek çok döneminde pek çok kültürde, pek çok orduda ama sonuç aynıdır. Risk alan, karşılığında muhakkak bir şey alırdı.

En sebepsiz risk alan birlik için (bkz: berserkers).

Bunların isimleri farklı farklı da olabilir ama yöntem aynı: "iç şarabı, döv arabı" şeklinde. Bu tip birlikler uyuşturucu madde, alkol kombosu yapıp üstüne üstlük dal taşak düşmana dalıyorlarmış.

Sizin ben beyninizi sikeyim.