dedenin ölmesi

Uzun zaman oldu yazmayalı... 2 gün evvel göçüp gittin sonsuzluklara. Elimizden gelen, yapılabilecek olan ne varsa yaptık, yapmaya çalıştık, hayat işte. Çok istedin yaşamak, ayrılmamak bizden, beni görmek, canından çok sevdiğin torununu... Kısmet değilmiş ama. olsun be 100 lerce birbirinden güzel anılar bıraktın...

4 ay direndin ama yırtamadın be dede, o geçen 4 ay o kadar hızlı geçti ki anlatamam... bir gün bu başlığa yazacağımı hayal etmek bile istemezdim. Bu kadar üzgün ve acı dolu tarifi olmayan hislerle birlikte...

Çocukluğumu kaybettim ben, her vakit, her durumda yanımda duran en büyük destekçim olan adamı kaybettim, kısacası en yakın arkadaşımı kaybettim...

Yerini asla dolduramayacak sonsuz vakitler, fikirler, anılar bıraktın bende. Sen hep içimde bir yerlerde olacaksın bundan kuşkun bile olmasın.
Merakından defalarca arayıp dururdun ya, olsan da arasan keşke...

Herşeye rağmen iyi ki bu kadar çok vaktimiz oldu beraber, keşke daha da fazla olabilseydi ama hayat böyle bir şey işte... olsun...

Mekanın cennet olsun be dede hep, her vakit yanımdasın... kalbimdesin...