taciz

Mutlaka bir insana fiziksel temas ile olmayan şey. Ve bunu etrafa kabullendirmek çok zor.

Yan apartmanımda oturan bir tip var. Evim birinci katta ve mutfakta stor perdeyi dışarıyı görecek kadar kaldırıp öyle zaman geçiririm. Bu herif her geçişte içeriye bakarak geçiyor. Hem de öyle Bi bakıp geçmek değil. Karşıda görebileceği 50 metrelik mesafeden başlayıp kendi evine girmek için sapması gerekene kadar.

Balkonuma çıkamıyorum. Çıktığım anda balkonuna çıkıyor. Ya oralarda bir iş buluyor ya da oturuyor. Bunun için de balkonun o taraftaki duvarına korniş taktırıp perde çekmek zorunda kaldım. Rezalete bak! Kısıtlanmaya bak!

Arabasını penceremin önüne bırakıyor. Az önce pencere önünde duran damacanadan su almaya gittim baktım arabayla gelmiş içinde oyalanıyor. Çünkü muhtemelen çöp kovası için çıktığımda balkonda beni gördü. Yüzüne perdeyi indirdim. Ama sinirden ölmek üzereyim.

Ben hassas değilim ey çevrem. Kimsenin rahatsız olduğum bakışlarına maruz kalmak gibi bir zorunluluğum yok. Siz bunu anlayın ve kadınları hassasiyetle suçlamayı bırakın. Verdiğim onca tepkinin hassasiyet değil, normal davranışlar olduğunu kabullenin.