modernlik

Öznenin merkeze alınmasıyla başlıyor. ilkçağ ve ortaçağ'da da bazı modern hareketler görüyoruz. Örneğin ilkçağ'da atinalıların geleneksel mitlerine karşı insan yaşamı hakkındaki sorgulamalara yönelmesi, insanı konu edinmeleri, özne odaklı felsefe geliştirmeleri hümanistik bir yaklaşım. Ortaçağ'da ilkin insanlar ihtiyaçları kadar çalışıp günün geri kalanını ibadetle geçirirdi. Durum daha sonra ihtiyaçtan fazla çalışmaya ve çalışmadan artan zamanla ibadet etmeye döndü. Bazı kaynaklar bu ibadetin arka plana atılmasını hümanizmin ilk adımları olarak yorumluyor.

Esas olarak 17. Yüzyılda evrenin kabul edilen anlamlı, bütün ve amaçlı olarak tasavvur edilen kozmolojisinin yerine amaçsız ve anlamsız yeni kozmolojisinin gelmesi, her şeyin kendi yeri olduğu ve hareketin olmadığı Aristoteles fiziğinin yıkılması modernliği başlatmıştır. Durum böyle olunca. insan tanrı'dan bağını koparmaya başlıyor ve kendi doğrularını yaratmaya başlıyor. Descartes'ın matematik temelli bilgi arayışı, bacon'un doğanın efendisi olma gerekliliği ve hobbes'in matematiği etik ve politik alana taşımasıyla hızlanan, eski geleneksel değerler yerine matematik ve özne temelli görüşlerin gelişmesiyle başlayan süreçtir.