yaran diyaloglar

work and travel kapsamında amerika'ya giden arkadaşımın ( haşmet diyelim) başına gelen hadise:

bütün türkler gibi skor yapmayı (skor: birlikte olduğu bayan sayısı) hedefleyen haşmet ilk bir ay kimseyi götüremez. zaten alaska'da durum o kadar da iyi değildir. arkadaşı bir telaş alır "ulan amerika'ya geldik hala elizabeth ile beraberiz" diye.

başlar etrafı gözlemlemeye ve bakar ki bütün hatunlar italyanlarla beraber. haşmet de italyan ayağına yatmaya karar verir. işe de yarar italyan olmak, çok hoş (taş) bir rusla beraber olmaya başlar. italyan zannetsin diye de -gram italyanca bilmemesine rağmen- mehmet ali erbil tarzında italyanca konuşmaya başlar, nasıl olsa kız anlamıyor diye.

kızın en yakın arkadaşının da sevgilisi italyandır, kız tutturur tanıştıralım sizi, dörtlü takılalım (arkadaş grubu yanlış olmasın) der. arkadaş baya bir zaman bunu sallar tanışınca foyası meydana çıkacak diye ama ısrarlara dayanamayıp bir araya gelmek zorunda kalır.

neyse, kızlar sizin geleneksel yemeğiniz deyip pizzacıya gidelim derler.

pizzacıda kendi aralarında şakır şakır rusça konuşan kızlar siz niye hiç konuşmuyorsunuz derler. bir müddet sessizlikten sonra kısa diyalog yaşanır:

haşmet: eeeeeeeee!?!?!?!

italyan çocuk: birader sen de mi türksün?

haşmet: puhahahahahaha.