yalnızlık

Son 15 yıldır içinde bulunduğum, son zamanlarda daha da artan durum.

1 tane devamlı görüştüğüm arkadaşım var. Totalde görüşüyorum dediğim 5 kişi anca sayabilirim. Neden? Çünkü cıvık insan ilişkilerinden nefret ediyorum.

Riyakarlık, dedikodu, çekememezlik yaptıklarını bile bile arkadaşlık yapamıyorum. Yalnızlık daha mı iyi dersen evet daha iyi. Zor ama iyi.

Sevgilim bile asosyalsin diye kızıyordu bana. Evet haklıydı belki de. Ama sırf arkadaşım var diyebilmek için karaktersiz tiplerle buluşup görüşme yavşaklığını da yapamazdım. Yapmıyorum da.

Asosyalim, yalnızım ama kafam rahat.

Arada diyorum benim de geniş bi çevrem olsaydı diye. Ama yok. Bu 5 kişi bile zorla çağırmasa görüşmek istemiyorum.