joker

Joker son yıllarda izlediğim en iyi filmdi. Hiç spoiler vs. vermeden nedenini anlatayım.
Eski bir senarist olarak size bir hikaye tekniğinden bahsetmek isterim.
Bu tekniği basitçe "seyirci veya okuyucuyla bir sır paylaşmak" şeklinde özetleyebiliriz. Farklı yapılış şekillerini madde madde anlatayım.

1- seyirci hikayedeki bir karakter ile bir sırrı paylaşır.
Çok basit örnek: Clark kent'in superman olduğunu sadece Clark kent ve biz biliriz. Hikayedeki diğer karakterler bilmez. Konu bunun üstüne döner. Felaket filmleri iyi örnektir. Bir bilim adamı deprem olacağını anlar, ona kimse inanmaz. O sırrı seyirci ve bilim adamı paylaşır. Ta ki deprem olana kadar.

2- bir sır hikayedeki bir karakterden saklanır, başka herkes bilir, o bilmez.
Örnek: süt kardeşler. Hikayede şener şen hariç herkes süt oğlan şaban aslında kim, bayram kim, emir erim ramazan kim bilir. Bir tek şener şen yanlış bilir. Biz de bu sırra vakıf olduğumuz için çok eğleniriz.

3. Bir sırrı seyirci bilir, hikayedeki hiç bir karakter bilmez.
Yine basit örnek: Titanik. Sen sinema biletini bile o gemi batsın diye almışsındır. Ama ne jack, ne rose, ne geminin kaptanı olacakları bilmez. O yüzden james cameron filmin başında uzun uzun gemiye binenleri gösterir. Kadınlar çocuklar yaşlılar vs. El ele bir yaşlı çift görür üzülürüz, çünkü geminin batacağını biz bilmekteyiz, onlar bilmemekte. Korku filmlerinde çok sık kullanılır. Sen uzay gemisinde bir yaratık olduğunu bilirsin, mürettebat bilmez. Birer birer ölürler, sen de gerilirsin.

işte Joker'i, Joaquin Phoenix'in enfes oyunculuğu ve müthiş görüntü yönetmeni hariç bu yüzden çok sevdim. Biz bütün film psikolojik sıkıntıları olduğu besbelli bir sokak palyaçosunun hepten sapıtıp jokere dönüşmesini bekledik. Biz biliyorduk, hikayedeki kimse bilmiyordu. Beklediğimiz oldu, muradımıza erdik. Palyaço çok haklı olarak delirdi ve senaryo psycho ile v for vendetta arası bir yere vardığında herif joker'e dönüştü. Hepimiz muradımıza erdik tatmin olduk ve film sona erdi. Yazılar....