kız yeğen sahibi olmak

katmerli hedonist in içinde bulunduğu güzel durumdur. Gerçi yeğenim şimdi eşek kadar oldu ama olsun, dayı olmak ayrı bir güzellik.

ablamın kızı 5 yaşlarındayken yâni yıllar evvel bir gün ablam aradı ve yeğenimi anaokulundan alıp gelmemi söyledi. Gittim hemen ama esâsen niyetim mert denilen velete görünmek. Öğrendim ki benim yeğenime vay saçların çok güzel, vay kıyafetin çok güzel diyormuş sürekli. Ulan daha 5 yaşındasın benim yeğenime bu lâfları nasıl söylersin? Kurdum kurdum kafamda gittim çıkışa.

Yeğenim bir sürü çocuk arasında çıkınca sordum mert hangisi diye. Baktım annesiyle birlikte. Annesi diğer annelerle muhabbet ederken mert'i sevme bahânesiyle aldım kucağıma ve kulağına ''yeğenimden uzak dur yoksa senin kulaklarını keserim'' dedim. Velet ağlamaklı oldu, ağlama lan sakın diyince sustu.

Bana kızmayın, dayıyım çünkü.

Aradan yıllar geçti ve yeğenim bir gün telefon açtı bana. mert denilen ırz düşmanı köpekle karşılaşmışlar ve mert anlatmış yeğenime ''dayın bana yıllar evvel böyle böyle yaptı'' diye. Yeğenim kahkahalar atıyordu ''çocuk senden nasıl korktuysa kaçarak uzaklaştı'' dedi. Aferin mert, mesajı iyi almışsın dedim.

Dayı olmak böyle bir şey.