depresyon

sanılanın aksine öyle basit, sıradan bir mod düşüklüğü, mutsuzluk değildir. özellikle majör depresyonla mücadele eden kişi hüviyetini kaybetmişcesine büyük bir azap ve acı içindedir.

bu keder aslında yas, ayrılık, kayıp durumundaki hislerimize çok benzemez. akla zarar bir anlamsızlık, boşluk, belirsizlik, enerjisizlik, içine öküz oturmuş hissi, üzerine kara bulut çökmesi, etrafa dahil olamama gibi değişik şekillerde tarif edilen çok tehlikeli bir durumdur.

etraftakilerin olayın azametini anlamıyor oluşu kişiyi daha çok yaralamaktadır. özellikle varoluşsal çöküntü şeklindeyse kişi temellendiremediği anlam arayışında intihara kadar gidebilir. bu sırada her ne kadar kendisine gereksiz görünecekse de kendini oyalamalıdır. çünkü depresyon tekrarlayabilmekle beraber çoğunlukla geçici bir durumdur. 4-6 hafta gibi sürede yavaşça kaybolur.

kendinize zarar verme düşünceniz varsa veya bunun olmasından korkuyorsanız güzel bir psikiyatriye görünün, ilaç tedavisi önerecektir. bunu yaparken geçeceğine inanın. çok yapmak isteyip yapamadığınız şeylere odaklanın, bırakın serveti, parayı hepsi gitsin.

aranızın kötü olduğu, kırdığınız insanları arayın, onlara yazın. vicdan azabı duyduğunuz şeyleri ve korkularınızı salın ve gerçekten yapmak istediğiniz şeyleri yapın. hayat o kadar güzel bi olay değil ben de bu kanıya vardım ama o hissettiğiniz yer de değil, o da bir yanılsama. bırakın aksın gitsin.