sona dogru

h. nihal atsız'ın şiiridir.

Bilsin cihan ki ben bu cihanın nesindeyim
Bir ülkünün mehabetinin zirvesindeyim
Dünya denen mezellete dalsın her isteyen
Ben ırkımın şeref taşan efsanesindeyim

Herkese bir özleyişle yaşar
Ben de öylece Altaylar'ın ve Tanrıdağ'ın çevresindeyim...

Merdanelikle şöyle bakıp ayrılıklara
Son menzilin hüzün dolu kaşanesindeyim
Artık veda zamanına pek fazla kalmadı
Yorgun ve kimsesiz ölümün bahçesindeyim...