alper potuk

bu çocukların isimlerini ne zaman görsem moralim bozuluyor.

ozan tufan, tarık çamdal, emre çolak, alper potuk. bunlar aynı jenerasyonun sözde parlayan yıldızları.

ortak özellikleri de ceplerine haddinden ve verdikleri emekten fazla para girmeye başlayınca erken emekli moduna girmiş olmaları. neden çünkü türk insanın genlerine işlediği gibi bunların da iş disiplinleri yok. vizyonları, hedefleri, azimleri yok.
1 sene eskişehirspor'da iyi oyna. fenerbahçe'ye 7-8 milyon euro'ya transfer ol.
senede 15 milyon türk lirası kazan. lüks arabalar almaya başla. güzel kızlarla gece kulüplerinde gününü gün et. instagram'dan video paylaş.
bunların olayı bu kadar.

çünkü ömürlerinin sonuna kadar ihtiyaçlarından fazlasını kazandılar. hayatın onlar için başka bir amacı kalmadı. oynasalar da oynamasalar da senede 10 milyon liradan aşağı almıyorlar.

psg'de oynayan mbappe'yi idmana hala annesi götürüyor. bizimkiler annelerine 1 ev aldıktan sonra götleri kalkıyor, garajlarına arabaları sıralamaya başlıyorlar ve yetiştikleri muhafazakar ortamlarda gıptayla baktıkları yaşamları dibine kadar yaşamaya çalışıp alemlere dalıyorlar. bir tanesinin mütevazı olduğunu göremezsin.
tek dertleri kameraya poz vermektir. motivasyonları sadece paradır, kızlardır, arabalardır, ortamlardır. katiyen başarı değil.

neden türkiye'de 1 seneden fazla istikrarlı iyi oynayan genç bir futbolcu yok?

volkan şen, sercan yıldırım, batuhan karadeniz, serdar özkan, en başta saydığım isimler ve daha niceleri.

bu insanlar kültür şoku yaşıyorlar. görmemişler. görgüsüzler. çevreleri de öyle. karakterleri zayıf, iradeleri zayıf.

bu ülkenin insanı parayı görünce götü başı dağıtır. zaten tembellik kanına işlemiş toplumun. sosyal hayatı olmayan insanlar televizyonda gördüklerini yaşamak için yanıp tutuşuyor.
eline para geçen de sakin kalamıyor. deliriyor.