cemal safi

Rahmetle andığımız güzel insan güzel şair. Benim adım aşk adlı şiiri;

Var mı beni içinizde tanıyan
Yaşanmadan çözülmeyen sır benim

Kalmasa da şöhretimi duymayan
Kimliğimi tarif etmek zor benim

Bülbül benim lisanımla ötüştü
Bir gül için can evinden tutuştu

Yüreğine Toroslar’ dan çığ düştü
Yangınımı söndürmedi kar benim

Niceler sultandı, kraldı, şahtı
Benimle değişti talihi, bahtı

Yerle bir eyledim taç ile tahtı
Akıl almaz hünerlerim var benim

Kamil iken cahil ettim alimi
Vahşi iken yahşi ettim zalimi

Yavuz iken zebun ettim Selimi
Her oyunu bozan gizli zor benim

Yeryüzünde ben ürettim veremi
Lokman Hekim bulamadı çaremi

Aslı için kül eyledim Keremi
ibrahim’in atıldığı kor benim

Sebep bazı Leyla bazı Şirindi
Hatırım için yüce dağlar delindi

Bilek gücüm Ferhat ile bilindi
Kuvvet benim, kudret benim,fer benim

ilahimle Mevlana’yı döndürdüm
Yunusumla öfkeleri dindirdim

Günahımla çok ocaklar söndürdüm
Mevladanım hayır benim, şer benim

Benim için yaratıldı Muhammed
Benim için yağdırıldı o rahmet

Evliyanın sözündeki muhabbet
Enbiyanın yüzündeki nur benim

Kimsesizim hısmım da yok hasmımda
Görünmezim cismimde yok resmimde

Dil üzmezim tek hece var ismimde
Barınağım gönül denen yer benim
Benim adım aşk!