sadece bir konuda uzmanlaşmak

modern dünyanın getirdiğidir.
meselenin kökenine inelim. ilkel dönemlerde yaşayan insanlar -ilkel insanlar- bu olgunun sujeleriydi aslında, zira o insanların her biri farklı bir alanda uzmanlaşmışlardı. kimisi avcılık kimisi toplayıcılık kimisi ev işi yapardı. artık zamanla insan ırkının medenileşmesiyle beraber tek bir uzmanlık alanı da yavaş yavaş kaybolmaya başladı ve insanlık en parlak dönemlerine girmiş oldu. filozoflar bürokrat oldu, matematikçiler astrolog oldu, hekimler fizikçi oldu. platon 'uzmanlaşma köreltir' derken bunu kastediyordu. zira yine bu iddiamızı sabri f. ülgener'in şu sözüyle daha iyi temellendirebiliriz: 'sade iktisatçı olmak iyi iktisatçı olmak demek değildir.' ortaçağın hangi güzide insanına bakarsanız bakın hepsi birden fazla alanda uzmanlaşmıştı ve insanlık o dönemlerde en parlak dönemini yaşadı. modern dünyaya bakarsak tekrardan ilkelliğe doğru bir dönüş olduğunu fark ediyoruz. günümüz insanı artık sade bir iktisatçı sade bi edebiyatçı sade bir hukukçu sade bir x vs. ve bu durumun menfi neticeleri çok fazla mesela insanlar artık bilmedikleri konularda her türkü ahkamı kesebiliyor. oysa bilen insan cehaletle konuşmaz. alimse konuşacak birisi, cahilse susacak. ama hakikat konuşup hakikat susacak.