yaran fıkralar

bir gün emekli albay'ın karısı balkonda nar yerken aşağıdan sütçü eşeği ile birlikte geçmektedir. sokağın başındaki askerlerden biri arkadaşına; "tertip şu eşşeği götünden ne sikerim be! duman çıkarttırırım şerefsizim" der.

emekli albay'ın genç ve güzel eşi bu konuşmaya kulak misafiri olur ve askerelere el edip onları yukarı çağırır. askerler kapıya geldiğinde sorar; "gerçekten duman çıkarttırabilir misin?" iddianın sahibi asker "evet abla ayıpsın der." emekli albay'ın eşi elindeki narları hapur güpür yiyip askerleri salona alır. kadın, askeri söylediğini yapamazsa askerliğini yakmakla tehdit eder ayrıca.

derken olaylar gelişir. diğer askeri de gözlemci olarak başına diker bakalım duman çıkartabilecek mi diye. asker başlar ters ilişkiye. çakar da çakar bi müddet. sonra kadının yediği narlar götünden tane tane gelmeye başlar.

kadın diğer askere sorar:

- nasıl duman çıkartabiliyo mu bari?

- o hoooo! ne diyosun abla duman ne ki? köz attırıyo köz mübarek...