ayla

kim ne derse desin günümüz türk sineması kıtlığında nimet sayılabilecek filmdir.

filmde akla - mantığa ters gelen, can sıkan yerler yok mudur? elbette vardır ancak gerek görüntüler, gerek hikaye, gerek oyuncuların büyük çoğunluğunun performansı üst düzeydedir.

eminimki övülecek yeri pek fazla. ancak ismail hacıoğlu, ali atay, ali barkın, caner kurtaran ve hatta siyasetini işine çok karıştırmasından ötürü kendisini pek sevmesem de murat yıldırım dahi şahane performans göstermekte.

sıradan bir izleyici olarak* neresini eleştirelim dersek: bir kere zaman atlamaları nedense bir çok izleyicinin de bahsettiği gibi biraz kopuk gibi...

Yine babam ve oğlum ekolü ile hareket edipte çetin tekindoru genç askerin (bkz: ismail hacıoğlu) yaşlı hali yapmak pek olmamış gibi. Biraz daha "cuk oturan" underrated bir aktör daha bir tamamlayıcı olurdu.

en samimi eleştirel yorum olarak ise: üstün(!) maceracı, sinem öztürk ve evinin kızı esra dermancıoğlu maalesef olmamış.

özet olarak; tabii ki hiç bir şekilde profesyonel bir sinema eleştirmeni değilim ancak ülkemizde bu tarz kaliteli filmlerin artmasını içtenlikte yeğliyorum.