tus

Eğitim hayatı en başından beri survivor olmuş biri olarak ki hayatta kalamasaydım - akrabalarım ne kadar "yok canım o kadar da değil!" Deseler de babamla aynı evde yaşayan benim- muhtemelen şu an koca evinde çocuk bakıyor olurdum.

Artık büyük oranda kendimi kurtarmış sayılsam da son bir taçlandırma ile daha önce hiç aşina olmadığım doğuda ya da anadoluda bir köye atanmak yerine düzgün bir üniverside uzmanlık eğitimime devam etmek için bana sunulmuş son şans.

Iki yıl var, umarım gerçekten muhtaç olduğum kudret damarlarımdaki asil kanda mevcuttur.

Bana şans dile sözlük.