kime ne

bedirhan gökçe'nin seslendirdiği muhteşem şiirlerden biridir.

öyle derin, öyle acı bir şiir ki... belki yalnızca benim için... ama kime ne?

seni sevmek için ne kadar sebep varsa içimde, işte seni sevmemek içinde öyle...
seni sevmek için ne kadar söz varsa dilimde, seni yermek için, sana ermek için yok işte, yok işte...
bir yalan uyduruyorum ben kendimce. kendime umutsuzluk, sana umut, yollarıma çaresizlik düşmüş eşkiya.
ben sana zehir zembelek bir suskunluğum, ben sana gözlerinden vurulmuşum...
sana açılan kapıların üzerime kapanan sesinde ben seni değil, kendimi kendimi unutmuşum...
yaraların kanayan damarlarına uykusuz gecelerimden kör sokaklar sürmüşüm...
ne mutlu bana, ne mutlu... en çok bir yıldız kayıyor biliyor musun?
bir dilek tutuyorum işte... ellerin oluyor tutunuyorum sana...
soluksuz bir sokak lambası altında şubata müebbet gözlerimi sunuyorum sana şubata müebbet...
gözlerimi, anlasana anlasana...
seni sevmek için ne kadar sebep varsa içimde işte o kadar yalan uyduruyorum kendime, o kadar yalan. kime ne?
kendime yalanlarla tutunuyorsam kime ne?
kendimi sende unutuyorsam kime ne?
sende susuyor sende konuşuyorsam?
sende uyuyor sende uyanıyorsam, vuruyorsam talan olan umudun mahzenine kendimi, kime ne?
kime ne kendimi kanatıyorsam senin düşünde...
yalan ya da gerçek, sen sen sakın gecesiz uykularında üşüme...
sakın üşüme... ben üşüyorsam kime ne?
ben üşüyorsam kime ne... kime ne....