ev sizin mi

yillarca "yok kira" diye yanitladigim fena soru. yasli amca veya teyze sorusudur bu. aralarda iiihh ihh ahh ahh cekerek konusan bu yasli insan, sizinle ilgili detaylar almaya calisir. o masum yuzuyle size masum gorunen sorulari pasaport polisi edasiyla sorar. bu sorular insani kendi gercegiyle yuz yuze birakir.

oysa o kadar da guzel konusuyorduk ne geregi var boyle sosyo-ekonomik durumu pazara cikarmanin. bu sorunun cevabi yillar sonra "evet bizim" oldu, o zaman da gelen yanit hic sekmedi, "aman iyi evladim en azindan kira derdi yok".

bu durumu, "yasli insanlarin soru sormak suretiyle bebeklesme sureci" olarak aciklayabiliriz.
bu ne bu ne? diye dunyaya merhaba diyen bebek insani, moruk olmaya basladimi yine soru sorma dongusune girer. yasin verdigi bilincle sorular biraz daha hayata dair olur tabi (o kadar da fark olsun).

(bkz: ev sizin mi)
(bkz: kac kardessiniz)
(bkz: baban ne is yapiyor)
(bkz: okulu bitirince ne olacaksin)

sayet meslek sahibiyseniz, "maasin iyi mi, yetiyor mu?" diye sorar, "net kac aliyon, masraflar cikinca sana ne kaliyo" diye sormaya yuzu tutmuyor (hayret).