essencesilence1

(Buna nasıl bir entry gider bilemediğim için kendi nick altima yazdım.)
Bana aşık olan ancak benim aşık olmadığım biri var.Ona saygı duyuyorum ve derin bir sevgi duyuyorum ancak bu aşk değil.Ona karşı aşk duymadığımida belirttim.Geçenlerde onunla kampa gittik ve bana saçma sapan tripler atmaya başladı neden benimle değilde kızlarla denize giriyorsun neden baskalariyla konuşuyorsun.Neden bana içtenlik göstermiyorsun gibi şeyler diyip bir dahaki bulusmada bunları düşün eğer pişman olursan geri gel dedi.O kadar çok üzüldüm ki telefonda onu arayıp beni çok üzdügünü söylediğimdede bana çok kaba davrandi ve bende ona senden nefret ediyorum dedim.Ama hemen pişman oldum.2 gün sonra rastlanti olarak onunla karşılastım ve sevgi duydugum birine nefret ettiğimi söylediğim için çok pişmandim.Telefonundaki ekran fotoğrafında hala benim fotografim vardı.Ama bana bir düşman gibi davrandi.Onuda anlıyorum çünkü ona karşı ne kadar iyi olsamda aşkına karşılık vermediğim için sinir oluyor.Ve beni gerçekten çok üzdü günlerdir üzüntüden yataklardayim bir sürü şey oldu ona anlatmak istiyordum ama gerceken benim uyusturucudan kurtardığım insan benim dayak yediğim zatüre olduğum evden atıldığım gün yanımda yoktu ve ben hala vicdan azabı cekiyorum çünkü istemediğim bir şeyi söyledim.Ama her şey koptu gitti iste ben onu affettim umarım oda beni affeder.Cunku ben nefret etmeyi sevmem.