gazetecilik

türkiye'deki algısı şu; gazetecilik çok kutsal, gazeteciler herkese, her şeyi söyleyebilir ama onlara kimse dokunamaz.

neden?

çünkü basın kartları var!

hahahasiktir ordan!

şerefiyle, onuruyla; sadece insanları bilgilendirmek, haberdar olmasını sağlamak ve kimseye yaranmak gibi bir derdi olmayanları tenzih ederek söylüyorum.

maalesef bugün türkiye'de bunları sayısı da 100'de 1 ya da 2'dir ya neyse.

bugün gazeteci diye geçinenler değil toplumu aydınlatmak, daha kendisini aydınlatamamış; kara cahil, satılık, menfaatçi ve hatta haindir.

bu ülke bunu en acı tecrübelerle gördü. iki lafı biraraya getirmekten aciz kişilerin, birilerine nasıl uşaklık ettiğini ve uşaklığının karşılığını nasıl aldıkları ortada.

hiçbir siyasi kanatın adamı için söylemiyorum bunu; can dündar neyse, abdülkadir selvi ve ahmet hakan denen şahıs da odur benim gözümde.

o yüzden turk basınını ben hiçbir şekilde umursamıyorum, takip de etmiyorum. siz de öyle yapın!