kader

zamanında bizim kilerimize giren bilge bir sincap bana " insan, kaderini asla değistiremez.. onu inkar da etse yok da saysa o mutlaka insanın iki üç adım önünden gider. her zaman insanın önünden giden bir gölge gibidir kader" demişti. tabii pek ikna olmamıştım. kaderin olmadığına inanıyordum.

o sırada kiler kapısının arkasının örümcek ağıyla kaplı olduğu dikkatimi çekti.. ağa ufak bir kelebeğin takılı olduğunu gördüm .Kelebek birazdan yem olacaktı.. kelebeği kurtarmak için elimle ağdan aldım ve pencereyi açıp onu havaya attım uçup gitsin diye. onu havaya atar atmaz bir kuş gelip kelebeği kaptığı gibi gitti.

sincap ise " gördün mü ? kelebeğin kaderinden kaçamadığını gördün değil mi ? kelebek bugün ölmeliydi ve öldü " diye konuştu.

ama hayır..kaderle ilgili fikrim hala değişmemişti.