günün rap sözü

Yunus Temmuz başı yol sonunda elde çiçek bekler
Sensiz geçen her gün için kapıma çelenk gönder
Kahır bu adamı yere devirdi, kulaklarım sağır
Hoş sesinle bana bağır; hafiflesin yüküm ağır

Gözüm ağladıkça gamzelerim gülmemekte
Ruhum yıpranmadıkça kalemim hareket etmemekte
Nefesle inşa ettiğim sözüm kulaklarına borçtur
Şeytan güvendiklerimi gömdü. Lan ne iştir ?

Ne olur üzme kendini; güneş habercisi geceler
Zorlasamda çıkmamakta ağızdan o kolay heceler
Hiç bilmediğim bir yerde en çok bildiklerimleyim
Onları silmek isteyenlere karşı muharebelerdeyim

Benim bir kitaptır arkadaşım; muhabbeti yarım kalır
Zaman sanığım olsa; şimdi idâm ederim, adı kalır
Senden korkum olmasa kurşunu kafama ellerim hediye alır
Anlaman zor ya neyse, âhım gider vâhım kalır

Kötü insanları tanıma senesi, can çekişmekte adımın 5 hanesi
Yaşamdan soğumamın çoktur bahanesi
Günden güne yırtılmakta kalbimin 12 perdesi
Korkutur cesaretimi iradesizlik sillesi

Bak dayandım olmadı çek silahımı vur
Elim belime varmıyor affet
Bugünüme kusrum var
Dostum canıma mı kastın var ?

Kim hekimse hâkimim olsun
Tek duvara tek kafa depremim olsun

Sus ! Yaralama şansım var
Sago kaç firara hakkın var ?

Benim gerçekliğimin ölümsüzlüğü yaşatmakta hüznümü
Kendimi kendime hediye ederek kutladım son doğum günümü
inanmasanda geçer sayılı zaman, nöbet vaktin dolacak aslan
Sabrın tadı ki acıda olsa; tatlıdır ya meyvan

Bakacağım tek yön önüm, doğru rotayı izler gözüm
Rüzgara emanet sözüm, hasretlerle yandı gönlüm
Yalnızlığım kalbime zulüm, korkutmakta her an ölüm
Ben bir pembe diziyim; her günüm bir bölüm

Dişlerimden gardiyanlar, hislerimden çağlayanlar
Kirlerimden bataklıklar, kemiklerimden korkuluklar
Parmaklarımdan sivri bıçaklar yaratıp savundum kalemi
Sırrı açmak cinayetti, bir kilo altın sukûnetti

Toprakla aramdaki mesafe Kadar hayat değil uzun
Âdiler yoluma tuzak kursun, geri teper her efsun
Yunusun gözleri kara bulutlarla dolsun
Yok elinde sabırdan öte bir kozun Yunus'um