ben bu yazıyı sana yazdım

Bir insanın elinden tutmak bu kadar mı zor? ikimiz de hayatımızın en güzel en olgun çağındayken neden ayrıyız. Çünkü hatalar yaptık ve parçaladı kalbimizin en önemli parçalarını savurdu yerlere. Sana tekrar aşık olurum korkusuyla gözlerine bakamadım ben biliyomusun? Çünkü biliyordum eğer o gözlere bakarsam hayatımda senden geriye kalan herşeyi bir anda silebileceğimi ve salak gibi yine sana dönebileceğimi. Bu yüzden bakmadım. Sevmek mi benimkisi. Bilmiyorum. Ama bu kalp çürüdü be. Pas tuttu yokluğunda. Denedim kaç defa başka mizaçlarda mutluluğu. Ama hepsinde sana rastladım. Her kapıdan sen çıktın yüzüme bakıp ce-ee yaparak. Kaçtım. Kaçtığımı sandım ama koşarak kaçtığım yol bir döngüymüş. Başladığım noktaya geri geldim. Kaçtığımla vardığım yol arasındaki mesafe sıfır şimdi. Çünkü yine sendeyim. Bana biz olmayız artık. Olmıycaz bunu sen de biliyorsun dedin. Ama bu kimin umrunda. Seni görmek bile yettiki bana. Biliyorum sen de hissediyosun ama benim gibi sıkıldın ilişki mevzusundan. Özgürlük daha ağır bastı ikimizde de. Belki de yüzleşemedik hatalarımızla kendimizle. Hep kaçıyoruz farkında mısın? Bir defa bile konuşmadık neden ayrıldık o kadsr mutluyken diye. Şimdi ise evet hayatımızın en güzel zamanlarında mutlu olmak varken acı çekiyoruz. Belki de acı çekmeyi biz istiyoruzdur.