feridun düzağaç

lise birde yani ergenlik döneminin zirvesinde bir yilbaşi öncesi tartiştiğim annemin öküzlük eden ben olmama rağmen hadi gel sana bi yilbaşi hediyesi alayim demesiyle, kitapsanda gözüme çarpan, sadece lavinya şarkisini bilmeme rağmen nedense almak istediğim uzun uzun konser albümüyle taniştiğim adam. kaset olarak almiştim. o kadar çok dinledim ki o albümü, kasetin üzerindeki yazilar silinmişti. ilk aşka, ilk kalp ağrisina denk gelmiş ve o dönem gecelerce dinleyip ağlayarak içimi dökmemi sağlamiş yegane şeydi. çok başkadir yeri. Yillar geçti, başka acilar geldi hala beni rahatlatabilen birkaç şeylerden biri Feridun Düzağacin sesi. öyle her zaman dinlemem. Gecenin karanliğinda sadece onun sesini alirim yanima.

Üstelik adam hem adanali hem beşiktaşli. Öyle güzel.