pet ct

zavallı sevdiğimin, doktorunun ivedi sevki nedeniyle bugün seoul national university kanser hastanesi'nde tanık olduğum tetkik biçimi. doktoru kesinlikle sekiz saat öncesinden aç gelmemizi söylediği için zaten günlerdir helak olan uykumuz bir kez daha mundar oldu. türkiye'den getirdiğim petek balları ağzına zorla tıkıp yola çıkmamızın ardından kanser tedavisinin uzakdoğudaki mekkesi olan hastaneye geldik.
https://www.snuh.org/english/snuh/snuh04/sub08/

gelmeden önce kalın giyinmesi tembih edilen yarime iğrenç görünümlü kontrast sıvısı içirildi. ayrıca, bir litre civarında hastalıklı yapının teşhisini sağlayacak kimyasal çözelti damar yoluyla verildi. yanında olmak istememe rağmen doktorların taviz vermemesi üzerine hasta hücrelerin tespitinin yapılacağı buz gibi olan odaya yanaşamadım. her daim cesur olan sevdiğim insan belki de ilk kez gördüğüm o korku dolu ifadeyle yanında heyette varken odaya girdi. kapı kapandı, ben ağladım. dışarıda beklemem iki saat yirmi dakika sürdü. dışarı çıktığında ne yüzünde bir renk kalmıştı, ne de konuşacak gücü. yine de kendisini zorlayarak bir gülücük fırlatmaya çalıştı ki ömrüm boyu unutabileceğimi sanmıyorum. doktoru ile konuştuğumda kore'de çok büyük ölçüde yasaklanan, fakat 90'larda ve 2000'lerin başında çok yoğun bir şekilde kullanılan glikozun ve şekerin kansere yol açtığını hatırlattı. evimize döndüğümüzde ki saat beş olmuştu. kolundaki sızılar eşliğinde ışığı bile kapatamadan yattı uyudu. ben tabii ki ne yaptığımı bilmez bir vaziyette bu saatlere kadar oturdum. skype üzerinden ailem ile konuştum.

sonuçlar gelene kadar bana uyku haram. hayat çok acımasız..

Edit: Sonuçlar tertemiz geldi. Şükürler olsun.