terörizm

aslında terörizm diye bir şey yoktur. kişiler kendilerini belli fikre dayandırıp bir araya gelebilir. silahlı yapılarla çatışmaya girip insan da öldürebilir. bunun için vahşi de olabilir.

üniforma giyip vahşet uygulamak ne kadar olağan durumsa giymeden uygulamak da o kadar olağandır. belli bir otoritenin meşruluğu onun vahşetini terörden ayrı tutmaz.

salt vahşet olarak bir fikre bakıp ardında olan fikri hiçe saymak da yanlıdır.

vahşet bir fikrin ürünü olduğu gibi toplumsal bir gereklilik de olabilir, amaca ulaşmak için araç da olabilir.

zaten vahşetin içeriğinden çok ne getireceği önemlidir, insanların yanlı olmasının altında ise yakınlık duyduğu fikir vardır.

yoksa her toplumsal hareket siyasi bir karşılık bulmuşsa kan dökmüştür.

bu devletin gerekliliğidir, devlet faşisttir ve devlette yer edinebilmek için veya hak alabilmek için mecbur anarşist faliyetlere girişirsin.

bide işin tabi arkadan vurma boyutu var, gerilla savaşı gidip bir çarpışma savaşı değildir zaten. amaç darbe vurup düşmanı şaşırtıp kaçmaktır.

karşında son model silahları olan bir orduyla cephe savaşı yapmak gibi bir ahmaklığa düşmek her örgütün sonu olur, bu intihardan farksızdır.

esas önemli olan özetle: ne getirdiğindir, insanlara özgürlük getirecekse bir fikir o halde bunun nesi kötü?

ama insanlara vahşi bir yönetim, bağnaz bir devlet, eşitsiz bir yaşam getirecekse o zaman işte onca vahşet, onca mücadele boşa çıkıyor.