türbanın nefret objesi haline gelmesi

Nazarımda gerçekleşen durumdur.

Türban, kendisine çok fazla anlam yüklenilmesinden ötürü artık ciddiyetini yitirmiş, balon bir aksesuardır. Kur'an'ın bunu gerçekten emredip etmediği hususuna hiç değinmiyorum bile.

Hayatımın hiçbir evresinde hiçbir şeye düşmanlık beslemedim. Önyargı denen illetten olabildiğine arındım. Antipati duyduğum şeylerin altını dönüp dönüp deştim. Kimi Zaman utanç bile duydum, nefret sahibi olduğum için. Fakat birkaçında artık çok netim ki bunlardan biri türban.

Ayrıma dikkat çekmek istiyorum:

Türban takan kadın değil, türban.
Bir obje olarak türban.

Nedenini tahmin etmesi güç değil. Tabii ki bunun bir namus emaresi olarak görülmesi. Ben, namusun ne olduğuna bile karar veremiyorken, buna ölçüt birkaç objenin gösteriliyor oluşunu laçka ve yüzeysel buluyorum doğal olarak. Lokasyon olarak alt ve üst segmentleri kucaklayan bir yerde doğup büyüdüğüm için bu hususta türlü entrikalar dinledim. Bunlar öğrenmek istemeyeceğiniz kadar üzüntü ve utanç verici, okumak istemeyeceğiniz kadar da uzun zaten. Gerçekten emredilip emredilmediği bile muamma olan bu objenin gücü, Ortadoğulu kadınları kategorize etmeye vardı. Gerçi bu en başından beri böyleydi. Bana çılgın attıran nokta, bu otoritesini hala koruyor olması. Namus diye diye Bedenine çöp muamelesi yapıp sonraları türbanına sarılan 17 yaşında kızlar yarattılar. Türban olmasa bunun yerine, evde izole bir hayat sürerek evlenmeyi beklemek, namaza başlamak, ev hanımlarının Kuranlarına düzenli katılım sağlayıp bunları yedi cedde duyurarak "ev kızı" izlenimi vermeye çalışmak var tabii. E olaya bakıyorsunuz, türlü islami semboller, islamın kadın için tayin ettiği ideal yaşantı.

Temeline inecek olursam benim için sorun teşkil eden nokta, kadın ve erkek kimliklerine karşı "şöyle olmalıdır" diye yapılan tanımlar. Benzer bir durum, erkeklerdeki askerlik ve "yarım Adam" hususu. Rahatsız oluyorum, zaten militarizm karşıtı biri olarak. Tüm bunlar, bu ülkenin zihnine, coğrafyasına sıkılmış birer kurşundur. Umudum artık Herkesin kendi desakralizasyonunu gerçekleştirebilmesi. Dinine, kutsalına bağlı insanlara tabii ki saygı duyacağız fakat bu gerçekleşmediği sürece bir etiket olarak kalmaya devam edecek bu. Türbanın verdiği imajdan istifade edecek acınası klikler oluşmaya devam edecek, Samimi insanlara da yazık olacaktır.

Son olarak. Üzülerek söylüyorum fakat müslümanlar, tüm kutsallarını totem; inançlarının gerektirdiği her eylemi -ibadet, yaşayış vs.- ve benimsettiği her düşünceyi fanatizm haline getirdiler.