dededen kalma kitaplar

benim dedem sütçüydü. üçüncü sınıftan sonra okul okumamış ailesine bakmak için hayatının sonuna kadar çalışmış emekçi bir adamdı. bu adam kasabamızın varlıklı ailelerine ve yahudi mahallesine süt dağıtırmış, verdiği süt karşılığında da para veya kitap alırmış.

üç sene okul okuyan bu adam 40 sene günlük tutmuş, her boş anında kitaplara sarılmış. kendisi okul okuyamadığı için babamı belki de bu yüzden okutmak için gece gündüz çalışmıştı.

dedemi kaybedeli on seneden fazla oluyor. geriye bize koli koli kitaplar bıraktı. bu yüzden olmalı ki miras kavgası olmadı bizim sülalede.

geçenlerde bu kolileri karıştırırken bi kitap buldum. kitap baştan sona arapça harflerle yazılmıştı. içinden de bir mektup çıktı..

'' güzel matildam,

bana hep geçmişimi sorardın ben anlatmazdım, başka şeyler anlatır oyalardım seni, anlatmak bugüne kısmetmiş.

ben mustafa oğlu ömer denize nazır bir köyde doğmuşum. babam demirciymiş. balıkçılara ağ, kanca ormancılara balta yaparmış. bir gün ben vatanı,dini,milleti kurtarıcam diye harba girmiş, bir daha da dönmemiş. kınalı saçlı anam daha o zaman 19 yaşında bana gebeymiş. babam gitmeden demiş 'çocuk olursa adaletli olsun diye ömer koyun adını' ondan adım ömer olmuş. kız olsam adım ne olurdu bilmem, anam anlatmadan öldü. ırgat olarak çalışırken aldım anamın ölüm haberini. komşu cemil aganın küçük oğlu sami getirdi kara haberi. anamın son zamanlarında yanında olamadığım için hem kendime hem de mehmet aganın tarlasına kızdım, kızdım, kızdım..

yamalı ceketimin cebindeki 15 para ile istanbula geldim. birçok iş yaptım yoğutçuluktan şöförlüğe varana dek. ekmeğimi hep ak yedim, anadoludan gelenler gibi ne milleti kandırdım ne de devletin ormanına gecekondu diktim.

şimdi senin kasabanda bakkal rüstemin çırağıyım. yanlış anlama durumumdan şikayetçi değilim allaha şükür karnım tok.

matildam seni babandan isticem demiştim ya, ben o zaman sana yalan söyledim. baban seni bana vermez. vermez çünkü sen musevisin ben müslüman, sen kuyumcu ishakın kızı matilda ben öksüz ömer.

kaç bana matildam, belki baban gibi seni yaşatamıcam ama boğazından da haram lokma geçirmicem. uzak memleketlere gideriz. barışın olduğu memleketlere.

yarın gece, günü görene kadar kapında beklicem. lüle saçlarından öperim..''