hayatın aslında boş beleş olması

Tanrı, ruh vb. Hakkında düşünürken vardığım sonuç. Kimseyle tanrının varlığı veya yokluğu hakkında tartışacak değilim ama olmadığını(bize öğretilen anlamıyla yani her şeyi bilen gözetleyen,cennet-cehenneme yollayacak olan) varsayan birisi olarak dünyada yaptığımız, sebep olduğumuz her aksiyonun(action) sadece ve sadece kendimizi tatmin etmek olması ve simülasyondan farkı olmayan birikimsel ve zincirleme olayların ufak özneleri olmamız beni çok rahatsız ediliyor. Tüm evrenin merkezine konan insanlık aslında pek de gelişmemiş ve elektrik verilen et parçalarından başka Bi şey değildir benim nezdimde. Kendimizi kandırarak yaşamaya devam ettiğimiz bu "gerçeklikte" mühim olan kendimizi tatmin edip üremektir arkadaşlar. Siyasetmiş kavgaymış dövüşmüş bunlar boş şeyler. Geri kalan her şey gibi. O yüzden bence tekstil işine girip bi doblo alarak hayatı çözebiliriz. Saat 8 de hanım diziyi açar, elma soyar, pıçakla uzatır, çocuklara bağırır yatağa yatırırsın, saat 11 de uyursun sabah kalkar işe gidersin. Tüm algının kaosundan kaçar hayatını monotonlukla özümsersin mutlu olursun. Bilinmeyenden korkmak evrimin gereksinimidir. O nedenle belli bi raddeden sonra çok da şeyapmamak lazım bence...