yazarların çocukken başına gelen kazalar

5-6 yaşlarımda nasıl yanacak diye merak edip perdeyi tutuşturmuştum. Sonra pimapenler ve halı tutuştu. Evet hayatımın tek dayağını elleri su toplamış babamdan o gün yedim.
Yine aynı dönem annemlerin yatak Odasında oyun oynuyoruz eski gardropun üst kısmını monte etmemişler. Ben de ikinci rafa çıkıp yatağa atlayacağım artistlik yapmak niyetiyle üst kısma tutunmaya kalkışmam ve yere düşmem bir oldu. Tabii sonrasında benden ağır olan üst Kısım da kafama düştü. Önümde yatak olmasa şuan yoktum. Sonuç, kocaman bir kafa Şişliğiyle kafadan buzluktan çıkmış bezelyelerle hastane yolları. Annem hala o röntgeni ibreti alem diye saklar. Bi kafa daha eklemişler.
Komşu kızı bisikletten yuvarlanır köşe Kaldırımda oturan iklim onun rüzgarıyla savrulur ve ters takla açarak kaldırımlarda sürüklenir evet rüzgarıyla
Bisikletle çalılıklara dalınır, dikenler dört bir yana saplanır. Kan revan ortada kalınır bütün gün diken ayıklanır
Ilkokul Yılları yaramaz bir arkadaş bir diğerine ucu yeni açılmış bir kalem fırlatmaya kalkar. Diğer çocuğun arkasındaki iklim çocuğun eğilmesiyle alnında bir acı hisseder. Kalem alnına saplanmıştır. Kanar. Izi de hala hediye diye durur . Iz değil yarık