cennetten kovulan

gidişinin üzerine birkaç kelam edelim sevgili dostumuzun.

kendisiyle çok sık olmayan mesajlaşmalar ve ankara'ya geldiğinde benim 1453 farklı iş ve sorunumun üst üste gelmesi sebebiyle görüşememiş olmamız dışında bir ilişkim, irtibatım, yakınlığım yok, ama iki çift kelam etmezsem de ayıbı benim olur.

öncelikle şunu söyleyeyim, ben cennetten kovulan'ın tarzını sevmem, hatta hiç sevmem. üzerine yazdığı; aşkı, insanı, hayatı çözümlemesi ilgimi çekmiyor, belki kendi hayatımda ben de bunu yapıyorum ama çok başka bir anlayışla, bambaşka bir tarzda. ben üslubunu bile sevmem cennetten kovulan'ın. mamafih bir üslubu haiz oluşu da bittabi takdire şayan, amin.

yanlış anlaşılmasın, bir yazar olarak kötüdür demiyorum, elbette iyi bir yazar, fanatikleri bile var, biliyorum. e zaten iyi yazarın böylesi bir çelişkisi vardır, ya çok sevilirsin ya hiç.

entry'e şöyle bir baktım da herife direk sövmüşüm gibi, yok o tahmin ediyordur benim zaten çok normal bi tip olmadığımı, hoşuna bile gitmiştir.

ve son olarak kitabını alıcam mutlaka. ama okumam. okursam da bi başını, bi sonunu okurum, tamam.

cennetin kapısında görüşürüz.(sen kovulurken, ben giriyor olacağım. beklerim senin çıkmanı, sonra girerim, metro hesabı, bilinçli vatandaş hesabı, eyvallah hesabı, getirir misin hesabı).

edit: arkadaş üslup ve hatta yazı hırsızı çıktı. sikseler para verip almam kitabını falan, direk çalarım.