cemal safi

büyük aşkların, büyük şairi. her mısrasını, yüreğimizin tiktaklarıyla alkışladığımız adam.

iş işten geçmeden, gel de söz dinle,
sen benim aşkımla baş edemezsin.
ben sarhoş gezerken senin derdinle,
sen kendi gönlünü hoş edemezsin.

gül sefa sürse de bülbül çilerken,
bin pişman olmaz mı rengi solarken,
ben sana dört mevsim bahar dilerken,
sen benim yazımı kış edemezsin.

fırtına biçersin ey rüzgar eken,
borcunu faizle öder geciken,
sen benim gezdiğim yolları diken,
yattığım yatağı taş edemezsin.

gülersin aşığı yedekte sayıp,
yetmez mi ardından verdiğin kayıp,
kınalı kekliğim elde var deyip,
sen beni kafeste kuş edemezsin.

kapılma hayalin renk akışına,
ağlarsın gerçeğin can yakışına,
ben kurban olurken bir bakışına,
o canım gözleri yaş edemezsin.

aklını başına topla da vazgeç,
beni dinle de vuslata gün seç,
sen benim elime mecbursun er geç,
bahtımı Mecnun'a eş edemezsin.