karagül

ikimizde acemi birer aşıktık o zamanlar.
Sen yollarda eski bir aşka ağlıyordun.
Bense kendimi usta sanıyordum bu işlerde.
Ve yağmur gibi akıp giden yıllardan,
Geriye ne kaldığını bilmiyordum. seni tanıyana kadar. Ama farkındaydım yinede.
Ne zaman seninle olsam
Tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah
Şimdiyse kırılgan mektuplar yazıyorum
Hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden
Malumun olsun; ben sende ülkemi sevdim
Hüzün dolu yağmurlarla taşan boynu bükük nehirleri
Ben sende yolları sevdim
Dallarına hiçbir kuşun konmaya bile yanaşmadığı ağaçlarla Kaplı yolları
ikimizde acemi birer aşıktık aslında
Ne yapacağımızı bilmeden serseri dolaşırdık yollarda...