devlet bahçeli

bir siyasetçiye “sana Başbakanlık koltuğu verelim, otur ülkeyi yönet” denildiği zaman gururlanıp mutlu olması gerekmez mi?..
devlet bahçeli “koltuğa sen otur” denilince çok kızdı…
sanki koltuk değil, yılan attılar üzerine…

kriz çıktı…
hiddetli açıklamalar yaptı…
oturdu twitter’in başına:
“her kim ki bana başbakanlık koltuğu teklif ettiyse….”

üzüldüm tabii…
çünkü chp genel merkezi’ne gidip kemal kılıçdaroğlu’na soruyu soran ve “buyursun başbakan olsun” sözünü alıp yazan sözcü kadrosundan birisi olarak krizi ben çıkardım gibi bir mahcubiyet…
biz iyi bir şey yaptık gibi geldi…
kimseye koltuk bulmak bizim görevimiz değil, bizim derdimiz memleket bu bataktan bir an önce çıksın…
ama öyle kızdı ki bahçeli, kimi görsem “ben yapmadım” demek düştü sanki bize…

oysa bunda bir şey yok…
koltuktur…
oturursan oturursun…
oturmazsan oturma…
oturmak diye bir mecburiyet yok…

peki neden böyle kızdı?..
çünkü mhp, akp ile anlaşacak nasılsa…
şimdiye kadar her çıkmaza girdiğinde akp iktidarına yetişip kurtaran mhp, akp’nin koalisyon ortağıdır…
4+4+4, ilkokulda türban, bir milyon imam gibi konularda dinci partilere yanaşan… ulusal varlıkların satılması, milli değerlerin tekmelenmesi, pkk ile uzlaşı konularında milliyetçilikten uzaklaşan… tam 27 kez akp’yi yalnızlıktan kurtaran mhp için bu sürpriz olmaz…

tüm muhalefet partilerinin önüne düşüp bu kirli dönemi bitirecek gücü olan mhp’nin, koltuk tarafından taciz edilmesi ve koltuktan kaçması budur…

ben böyle siyasetçi-koltuk ilişkisi hiç görmedim…
siyasetçi koltuğu kovalayacağına…
bahçeli kaçıyor, koltuk kovalıyor…

pekiii....
o oyları ne yapmak için istedin milletten birader

bekir coşkun