yazarların dayak yeme anıları

lise yıllarımın başından beri artık ne zaman beyaz şahin görsem başımı ellerimin arasına alıp "abi dur abi dur!" diye haykırmaya başlarım. çok zor bir şey, anlayamazsınız...

neden böyle peki? çünkü lise hazırlıktayken bu beyaz şahin yüzünden efsanevi dayaklardan birini yemiştim. hem de tüm günahım sadece oradan geçmekti. cinayeti gören tanıkların öldürülmesi gibi dayağı gören tanığın da dayak yemesi gibi dünyanın en saçma olayına kurban gittim.

liseye yeni başlamıştım. bir şeyden haberim bile yoktu. bizim lisenin bıyıklı kızları okuduğum ilçenin en güzel kızlarıymış sonradan öğrendim, ilçedeki yokluğu siz düşünün. o yüzden okulun çıkışlarında kapının orası galeri gibi olurdu. beyaz şahin, siyah kartal, krem toros, lacivert murat 131 v.s.

ben, bir arkadaş ve onun kız arkadaşı okuldan çıktık, kapıya doğru yürümeye başladık. 15-20 dakika geç çıktık niye bilmiyorum da okul boşalmış yani. adamla da öyle samimi falan değilim ha. sadece "naber-iyidir " düzeyinde ilişkimiz. denk geldik çıkışta beraber yürüyoruz. kapıya geldik onlar sağa ben sola doğru yürüdük. sonra arkamdan bir ses geldi.

- şşt abisi baksana bi!

döndüm arkamı, beyaz şahin içinden inen 3 adet apaçi kardeşimizi gördüm. bizim arkadaşa diyolarmış. meğer o şahin'den inenlerden biri elemanın sevgilisine aşıkmış. bunu aldılar araya. hiçbir konuşma olmadan daldılar çocuğa dar pembe tişörtlü, bir bacağında armani, diğer bacağında dolce&gabbana yazan pantolonlu kardeşlerimiz. kız "muzaffer dur yapmaaaaa" diye çığırıyor ama muzaffer saçlarındaki 3 kilo jöleden aldığı güçle kontrolden çıkmış vuruyor da vuruyor. ben de mal gibi olan biteni izliyorum 20 metre öteden. halbuki siktirip gitsene sanane lan. amına koduğumun kaşar kızı defoldu gitti sen niye duruyon? muzaffer ve tayfası da dövmeye ara verip bir sigara yaktı.

ve işte o an!

- şştt ne bakıyon?
+ y...yok bi şey.
- gel bakıyım sen!

şimdi beyaz şahin'den inmiş hatta bir çocuğu döverken sigara molası vermiş 3 kişi size "gel bakıyım sen!" derse napar insan? götüne motor takmış gibi koşar gider dimi? peki ben ne yaptım? tıpış tıpış gittim yanlarına. adamların döveceği yoksa bile bu salaklıktan sonra dövdüler beni.

- sen bunun arkadaşı mısın?
+ ee...evet.

al işte 2'de 2! bunlar sigaraları söndürdüler. güm pat çat! bir süre karanlık, biraz baş ağrısı. baktım muzaffer ve tayfası bakkaldan kola almışlar içiyolar, müzik dinliyolar. biz de bizim sığır elemanla arabanın yanında oturuyoz üstümüz başımız perişan. adamlar piknik yapar gibi bizi dövdü lan. arada bir gelip çocuğa soruyor "kızı bırakcak mısın lan?" diye bu mal kafa sallıyor. buna bir tekme sallıyor muzaffer. tamam hadi ona "kızı bırakcak mısın" diye soruyor da bana hiçbir şey sormadan tekme atıyor piç. atsın tabi amına koyim böyle salak adam bulsam ben de tekme atarım.

15-20 dakika aktif dinlenme halinde bizi biraz daha dövdükten sonra ya sıkıldılar ya da dövmeleri gereken başkaları olduğu için gitmeye karar verdiler.

- sizi bir daha burada görmiyim sıçarım bacağınıza!
* tamam abi.
+ ıııı yalnız abi burası bizim okulumuz illaki buralara gelmek zorundayız. onu nasıl yapabiliriz ki?

artık muzaffer bile bu kadar salak adamı daha fazla dövemem dercesine kafasını çevirdi. modifiye şahinleriyle bizi egzoz dumanına boğarak gittiler.

* sen salaksın lan bildiğin dayak yemek için her şeyi yaptın.
+ olm tamam da biz burda nasıl görünmicez ben anlamadım. burası bizim ok...
* sus sus. sen resmen dayak yemek için yaratılmışsın.

öylece topallaya topallaya kalktım gittim sonra eve. maç yaparken düştüm falan dedim bizimkilere ama aklımda hep aynı soru: "oralarda nasıl gözükmicez bir daha?"