yalnızlık

Akşam saatlerinde olduğunu hissederek kalkıyorum yataktan. Saatin kötünün iyisinde olduğunu öğreniyorum. Evdeki sessizlik hemen fark ediliyor. Öyle güzel geliyor ki onca gürültüden sonra. Sonsuza dek yalnız kalacağımı söylüyorum kendime. "Bundan güzeli olamaz " diyerek demliyorum çayı. Evde yalnız olmanın verdiği mutluluk tarif edilemez. Azıcık çay demleyip, biraz yumurta kırıyorum. Her şey bir kişilik. Bir bardak, bir çatal, bir tabak. Misafirleri dün gece uğurlarken daha duymuştum bu mutluluğu. Acele etmeden banyo yapmıştım. Sıra beklemek yoktu. istediğim gibi dolaşabilirdim evin içinde. Fena halde özgür hissediyorum. Salona gidiyorum. Boya kokusu adeta "Gel şu tabloyu bitir, bugün!" diyor. Canımın istediği saate kadar resmimi tamamlayıp, canımın istediği bir yere gidip, canımın istediği bir şeyler içmek için çıkıyorum evden. Yanımda biri olsa bunlara karar vermekte bile özgür olamazdım, diye düşünüyorum. Yalnızlık muhteşem bir şey!