alnına silah dayanması

bikaç saat kadar önce başıma gelen durumdur. atlanta'nın güvenilir olmamasıyla ilgili onlarca yazı okumama rağmen sallamayan bendeniz, saat tam olarak 23:24'de sigara içmek için kaldığım yurdun 100 metre yanındaki parka gittim (bkz: tobacco free campus) tam elimi cebime attım paketimi çıkarmak için ki yanıma 25 yaşlarında afrikan-amerikan bir arkadaş geldi. bu durumu normalde yadırgamam çünkü kampüste sigara içmek yasak olduğu için genelde o parka gelen giden olur sigara içmek için. ama bunu çok gözüm tutmadı nedense. önce saati sordu, sonra da sigara istedi. son 6 ay içinde 5 kez soygun, silahla yaralama vb olaylar olduğuna dair mail gelmişti polisten, dikkatli olun dışarda diye. onlar aklıma geldi, ulan acaba dedim içimden. tam o sırada olan oldu zaten. hayatımda ilk kez alnıma birisi silah dayadı. çok değişik bi duyguydu gerçekten, değişik duygulardı daha doğrusu. para istedi ama eşofmanla çıktığım için yoktu. telefonu aldı, yürü git şimdi dedi. 4-5 adımdan sonra ''run nigga run!'' nidasını duyan ben hayatımda öyle bi depar atmamışımdır heralde. daha 3 ay önce aldığım telefona mı üzüleyim, canımı kurtardığıma mı sevineyim bilemedim be sözlük.