implant

çürümüş dişimin çekilmesi ve kemiğin delinme aşamasından hayvanat köpekler gibi korktuğumdan genel anestezi yöntemini tercih ettiğim tedavi şekli. yalnız efem, şanssızlığın dibisi mi desem, neyden korksan başına gelir mi desem, ameliyat esnasında temizlenemeyen minicik bir iltihap sebebiyle -sanki belediye çukuru temizliyosun, nokta kadar delik aq- çok iyi bir doktor ve gayet güvenilir bir hastane olmasına rağmen, tam üç ay bekledikten sonra ahan da yeni dişime kavuşuyorum derken, ölçü alma aşamasında ağzıma sokulan o s.kim kadar vidayla beynime kan sıçraması bir oldu. yani sırf o anları yaşamamak için çektiğim tüm çileler, aldığım narkoz, ameliyat psikolojisi, ameliyat parası, damar yolu açamama sancısı.. hepsi piç oldu gitti. mütevazi bir törenle diş eti tekrar kesildi, implant çıkarıldı, o kocaman belediye çukurunun içi tekrardan temizlenip yeniden dikiş atıldı. sonrası yine eziyet.. iltihabın kuruması beklendi, dikiş açıldı, implant yeniden çakıldı, üç ay yeniden beklendi, ay riske atmayalım biraz daha kaynasın kararı alındı, diş takıldı vs. ne oldu, üç aylık tedavi bana bir seneye, on bir kutu antibiyotiğin artık ağrı yaptığı böbreklere, sinir harbine, doktor fobimin tavan yapmasına, parama, röntgene gire çıka radyasyon manyağı olmama mal oldu. yani biraz şans işi aga.
not : narkoz kafası bir başka dostum.